Zodra je op een (multi-tenant) Kubernetes cluster met quotas gaat werken wordt het gebruik van requests en/of limits verplicht voor alle workloads. Vooral met requests komt het regelmatig voor dat applicatieteams per container veel meer resources aanvragen dan ze echt nodig hebben en gebruiken. Dit zorgt ervoor dat clusters moeten groeien met extra nodes, want gereserveerde resources kunnen niet door anderen gereserveerd worden, en in het geval van geheugen zelfs niet gebruikt.

Om te zorgen dat de kosten niet te hard stijgen, en dat resources efficiënter worden gebruikt, is de taak aan alle gebruikers, en d beheerders, om te gaan “rightsizen”, het goed instellen van de requests en limits aan de hand van het echte (verwachte) gebruik om verspilling tegen te gaan.

Je kent het wel, je bent druk bezig met het oplossen van een probleem, of het maken van iets nieuws en moois, en iemand komt over je schouder staan meekijken. Dit resulteert natuurlijk óf in domme typfouten van jouw kant, óf in domme vragen van de schouder surfer. Hoe ga je hiermee om zonder dat je daarna bij personeelszaken op het matje wordt geroepen?

Zoals je tools als k9s kunt gebruiken om je Kubernetes cluster vanuit de terminal te beheren met een TUI, zo is er tegenwoordig ook argo9s om hetzelfde te doen met je ArgoCD instanties.

Als je iets moois wilt bouwen heb je een goed fundament nodig om dat op te zetten. En hoe groter je bouwwerk moet worden, hoe groter dat fundament moet zijn.

In de ICT is dat niet anders. Wanneer je mooie projecten wilt doen met geavanceerde technieken heb je een gedegen basiskennis nodig om dat project te kunnen realiseren, en te beheren. Dus als je hippe dingen wilt doen met AI modellen, Containers op Kubernetes, GitOps, en andere modieuze zaken dan zul je er eerst voor moeten zorgen dat je basis commandline-vaardigheden in orde zijn, dat je het standaard Linux toegangsmodel, inclusief ACLs, snapt, dat je met de verschillende gangbare bestandssystemen kunt werken, en dat je snapt hoe je gebruikers kunt aanmaken, verwijderen, en beheren. En dan hebben we het nog niet eens gehad over de basis van netwerken, TLS, routering etc.

Je hoeft echt niet op elk veld een expert te zijn, maar die brede, stevige, basis heb je nodig om wat je er bovenop wilt laten landen goed te kunnen snappen en te probleemschieten.

Deze week is de eerste publieke beta van de nieuwste Fedora versie uitgekomen.

In het verleden hebben we hier al vaker gekeken naar handige manieren om met je Bash geschiedenis te werken. Maar als je dacht dat alles was dan hebben we nog een verrassing voor je.

Het is geen geheim dat Wander dol is op Kustomize. Wat wel vaak niet bekend is, of niet toegepast wordt, is een manier om de versie van de “base” die je gebruikt in je Kustomize “overlays” te versioneren. Op deze manier raakt een aanpassing aan de base niet plotseling al je overlays, maar bepaal jij, als beheerder, wanneer de verschillende overlays welke versie van de base gebruiken.

Soms zie jij, of een collega, een nieuwe techniek of toepassing die zo tof is dat je hem wel moet gebruiken. het maakt niet uit waarvoor, je gaat vanzelf een probleem bij je oplossing zoeken.

De vi zomer-opfris-cursus trein blijft maar doorrijden, en dit keer komen we voorbij het station “folds”, manieren om de tekst op je scherm op te vouwen zodat je de nodige stukken makkelijker kunt vinden.

De vi zomer-opfris-cursus weet van geen ophouden. Deze keer kijken we naar “marks”, een handige manier om snel tussen plekken (verschillende) documenten te springen.