Deze week is de eerste publieke beta van de nieuwste Fedora versie uitgekomen.

Sinds de eerste (beta) release van Red Hat Linux in 1994 heeft de familieboom van Red Hat (afgeleide) distributies wat flinke kronkels en vertakkingen gemaakt. Zoveel zelfs dat sommige mensen door de takken de boom niet meer zien.

In het verleden hebben we hier gekeken naar de OpenShift Web Terminal Operator toen die nog in Technology Preview zat. Nu, wat jaren later, is die operator al lang en breed normaal beschikbaar, maar ook veel meer aanpasbaar geworden.

Zo kun je tegenwoordig persistent storage toevoegen, je eigen timeouts aangeven, en je shell kiezen.

Iets dat ook aanpasbaar is is het image dat gebruikt wordt om je terminals in te draaien, maar de documentatie rondom waar dat image aan moet voldoen is nogal summier…

In Fedoraland komt Sinterklaas niet één, maar twee keer per jaar langs. Vorige week was het weer feest, en nu mogen wij met alweer de 43e versie van Fedora Linux spelen.

Fedora 43 is een redelijk rustige release, met geen grote wijzigingen of verrassingen. Er zijn wat versie bumps (Gnome 49, Python 3.14, etc.), en bij nieuwe installaties wordt de /boot partitie standaard wat groter gemaakt (van 1GiB naar 2GiB).

Als je Fedora Silverblue draait (of een andere rpm-ostree gebaseerde spin) is het upgraden tussen major versies van Fedora een snel en relatief pijnloos proces van slechts een paar minuten.

Volledige disk-encryptie op Linux systemen kan al jaren via het gebruik van Linux Unified Key Setup (LUKS). Dit zorgt ervoor dat er tijdens het opstarten van een systeem om een passphrase wordt gevraagd waarmee (een van) de encryptie-key(s) kan worden ontsleuteld, en de rest is transparant voor de eindgebruiker.

In sommige gevallen kan het handig zijn als het boot-proces niet wordt onderbroken, bijvoorbeeld bij het herstarten van servers op afstand. Om dit te bereiken kun je grijpen naar tools als clevis en tang, die de encryptie keys onder bepaalde voorwaarden via het netwerk kunnen vrijgeven, maar je zou ook gebruik kunnen maken van de Trusted Platform Module (TPM) op moderne hardware.

Het updaten van een Fedora Silverblue versie tussen major versies (een “rebase” genoemd") is een relatief snel en pijnloos proces. Maar als je ook de extra repositories van RPMFusion gebruikt kan het zijn dat je (eenmalig) een paar kleine extra stappen moet nemen om te zorgen dat je ook geupgrade pakketten uit die repositories gaat gebruiken.

Op moderne Fedora systemen (en ook andere distributies) wordt standaard een filesysteem gebruikt dat momenteel niet in RHEL beschikbaar is: Btrfs.

Btrfs heeft een aantal leuke features die anders op een andere manier (bijvoorbeeld via Stratis en/of VDO) opgevangen moeten worden, zoals copy-on-write snapshots, transparante compressie, en sub-volumes.

Op moderne Fedora systemen (en ook andere distributies) wordt standaard een filesysteem gebruikt dat momenteel niet in RHEL beschikbaar is: Btrfs.

Btrfs heeft een aantal leuke features die anders op een andere manier (bijvoorbeeld via Stratis en/of VDO) opgevangen moeten worden, zoals copy-on-write snapshots, transparante compressie, en sub-volumes.

Op moderne Fedora systemen (en ook andere distributies) wordt standaard een filesysteem gebruikt dat momenteel niet in RHEL beschikbaar is: Btrfs.

Btrfs heeft een aantal leuke features die anders op een andere manier (bijvoorbeeld via Stratis en/of VDO) opgevangen moeten worden, zoals copy-on-write snapshots, transparante compressie, en sub-volumes.

Er zijn in de Linux wereld veel manieren om applicaties te packagen voor eindgebruikers. Deze methodes zijn grofweg op te delen in twee types; Het eerste type maakt geen onderscheid tussen Operating Systeem onderdelen en applicaties, denk bijvoorbeeld aan RPM of DPKG, en het tweede type houdt applicaties gescheiden van het onderliggende OS, zoals je ook kent van je mobiele telefoon.

In dat tweede type heb je ook weer een aantal smaken, AppImage, Snap, Flatpak, en meer.

Sinds een aantal jaren kun je naast de regulier Fedora Workstation (en de spins daarvan) ook een radicaal andere versie van een Fedora desktop installeren: Fedora Silverblue.

Op een Silverblue systeem heb je niet één root filesysteem, maar meerdere. Updates werken dan ook niet op je live systeem, maar als overlays op een upstream image. Applicaties installeer je als het even kan via Flatpak, maar je mag ook zelf RPM pakketten laten layeren bovenop het basis image.