Back to Basics: vi Part V
De vi zomer-opfris-cursus weet van geen ophouden. Deze keer kijken we naar
“marks”, een handige manier om snel tussen plekken (verschillende) documenten
te springen.

De vi zomer-opfris-cursus weet van geen ophouden. Deze keer kijken we naar
“marks”, een handige manier om snel tussen plekken (verschillende) documenten
te springen.

De vi zomer-opfris-cursus loopt nog steeds, en deze week gaan we kijken naar
het werken met meerdere bestanden tegelijk.

De vi zomer-opfris-cursus gaat door, en dit keer kijken we naar het gebruik
van de verschillende “yank” en “delete” registers in vi.

De vi zomer-opfris-cursus gaat door, en dit keer kijken we naar het efficiënt
bewegen van je cursor in (grote) documenten.

Wanneer je tekst-bestanden wilt bewerken op een Unix of Linux systeem heb je
een grote keuze aan tools om het werk gedaan te krijgen. Van de oude vertrouwde
line-editor ed tot moderne grafische geheugenvreters als VSCode.
Er is daarentegen maar één editor die je op 99.9% van de systemen bijna
gegarandeerd kujnt tegekomen, en dat is tegelijk één van de meest veelzijdige
en uitbreidbare editors ooit: vi en/of vim.

Op moderne Linux systemen kun je (terugkerende) taken voor de toekomst plannen
met Systemd “timer” units. Maar de oudere, bekendere, methode van at en
cron is meestal ook nog beschikbaar.
In deze video laat Wander zien hoe je deze twee klassiekers zowel als gewone gebruiker en als root kunt gebruiken.

Iedere beheerder komt wel een keer op het punt dat hij het root wachtwoord van een systeem niet (meer) kent. Misschien is het een oud, niet goed gedocumenteerd, systeem, misschien is het een super-speciaaltje uit een verloren tijd, of misschien had iemand dikke vingers bij het instellen.
In een moderne setup kan het het makkelijkst zijn om dat systeem gewoonweg
opnieuw in te spoelen, maar helaas is dat niet altijd een mogelijkheid. In het
geval van een virtuele machine zou je ook het disk-image ergens anders kunnen
koppelen en op die manier /etc/shadow bewerken, maar ook dat is niet altijd
een uitkomst.
Wat je wel (bijna) altijd kunt doen, als er geen wachtwoord op de bootloader staat, of dat wachtwoord is bekend, is inbreken op het boot proces en op die manier jezelf toegang verschaffen tot het systeem, waarna je dingen kunt doen als het root wachtwoord resetten naar een bekende waarde.


Een filesysteem op Linux heeft geen rechtstreekse koppeling tussen een
bestandsnaam en de inhoud van dat bestand. In plaats daarvan wordt er gebruik
gemaakt van een systeem van dentries en inodes.