Soms zie jij, of een collega, een nieuwe techniek of toepassing die zo tof is dat je hem wel moet gebruiken. het maakt niet uit waarvoor, je gaat vanzelf een probleem bij je oplossing zoeken.

Wander heeft weer eens last van “Oude man schreeuwt tegen wolken”. Dit keer uit hij zijn frustratie over hoe mensen AI chatbots zoals ChatGPT en Claude inzetten bij hun dagelijkse werkzaamheden. En hier is hij niet alleen in, onderzoek van MIT geeft hem gelijk.

Één van de “hippe” design-patronen voor applicaties van de afgelopen paar jaar is de Microservice. Het uit elkaar trekken van je applicatie in meerdere, kleine, services, die via het netwerk en een afgesproken (simpele) API met elkaar praten. Hier horen dan ook principes bij als “loosely-coupled” die zeggen dat het falen van component A niet tot het falen van component B mag leiden (maar component B mag best zeggen dat iets nu niet kan).

Tegenwoordig is “Kubernetes” het standaard antwoord op de vraag “Hoe moeten we dit draaien?”.

Wander is het hier niet mee eens. Hoe leuk hij Kubernetes ook vind, het zou niet per definitie het goede antwoord moeten zijn. Kubernetes voegt een laag aan beheer en complexiteit toe die in veel gevallen vermeden kan worden, of in ieder geval zwaar gereduceerd tot een meer Linux-native oplossing.

Deze week een keertje geen leuke technische nieuwigheden, maar een (korte) verhandeling en oproep van Wander over het begrijpen van wat je doet.

Te vaak ziet Wander dat mensen wel weten hoe ze een kunstje moeten uitvoeren, maar niet snappen wat dat kunstje op de achtergrond voor ze doet, of hoe het werkt.