Alle posts van Wander

Deze week neemt Wander jullie mee terug in de tijd naar het begin van de jaren tachtig. En wat is er nou beter om te tijdreizen dan revisie beheer software? Specifieker, de grootvader van alle revisie beheer software: Revision Control System (RCS). Voor sommigen van jullie zal dit een herinnering zijn aan beter tijden, voor anderen een hoofdstuk van hun leven dat ze gesloten hebben en hopen nooit meer te hoeven openen. Voor de chronologisch minder bevoordeelde mensen is het misschien dat irritante commando dat je bestanden liet verdwijnen op RHEL4 en ouder als je per ongeluk ci typte in plaats van vi.

Vorige week is tijdens de Red hat Summit Red hat Enterprise Linux 10 (RHEL10) uitgebracht. Ook al zitten er wat leuke nieuwe dingen in deze versie, toch wordt Wander heerlijk blij van hoe saai de release is. Het is een evolutie, geen revolutie, voor het OS. Sommige van de “nieuwe” features waren ook al (gedeeltelijk) beschikbaar op RHEL9, zoals RHEL Image Mode, waarbij je (virtuele) machines uitrolt en update vanuit container images. Andere dingen draaien meer in de cloud bij Red Hat, zoals alle nieuwe Insights features. In deze video laat Wander jullie één van de echt nieuwe features zien in RHEL10: Commandline Assistant.

Vroeger (toen alles nog beter was) kon je met redelijk gemak een grafische applicatie op een remote machine draaien met de ouput op je lokale machine door ssh -X te gebruiken. Dit zette de DISPLAY variabele op de remote machine naar een nep display, en stuurde al het verkeer van die display over de SSH verbinding door naar je lokale display. Dit was natuurlijk erg handig, maar het was ook niet erg veilig. Tegenwoordig gebruikt bijna alles Wayland in plaats van X11, en dat maakt dingen als stiekem alle toetsenbord input stelen, of de inhoud van vensters van andere applicaties lezen een stuk moeilijker, een win voor de beveiliging. Helaas maakt dat het over het netwerk draaien van grafische applicaties ook wat moeilijker. Gelukkig is daar natuurlijk ook een oplossing voor.

In het verleden hebben we hier op dit kanaal al eens gekeken naar het automatisch schalen van je applicaties aan de hand van custom metrics. Maar dat waren custom metrics, en met Keda. De basis, de standaard Kubernetes HorizontalPodAutoscaler, hebben we nog niet behandeld.

Deze week een keertje geen leuke technische nieuwigheden, maar een (korte) verhandeling en oproep van Wander over het begrijpen van wat je doet. Te vaak ziet Wander dat mensen wel weten hoe ze een kunstje moeten uitvoeren, maar niet snappen wat dat kunstje op de achtergrond voor ze doet, of hoe het werkt.

Meestal als je KubeVirt (OpenShift Virtualization voor de OpenShift gebruikers onder ons) draait, en je wilt virtuele machines van buiten het cluster beschikbaar maken, dan grijp je naar zaken als Secundaire netwerken met OVS of Multus. Dit is dan ook de methode die bijvoorbeeld door Red Hat wordt aangeraden voor OpenShift. Het voordeel hiervan is dat het mooi samenwerkt met dingen als UserDefinedNetworks (UDN), VLAN tagging/trunking, etc. Maar we hebben niet altijd allemaal toegang tot nodes met extra netwerk-kaarten, mooie netwerk setups, enzovoort. Sommige van ons doen veel werk met dingen als Kind, OpenShift Local (CRC), of andere kleine setups. In die gevallen kun je je VMs wel exposen aan het externe netwerk als je een beetje vals speelt door bijvoorbeeld MetalLB te gebruiken.

Vorige week hadden we hier de jaarlijkse HCS Paaspuzzel. Ondertussen is de inzendtermijn verstreken, en kunnen we met jullie de oplosing bespreken.

Zoals ieder jaar hebben wij ook dit jaar weer een leuke Paaspuzzel voor jullie. Dit jaar is het een Capture-the-Egg challenge geworden; Net een Capture-the-Flag, maar dan met Pasen. Om mee te doen kun je naar het scenario op KillerCoda gaan en de instructies opvolgen. Het insturen van je antwoord kan tot en met 24 April 2025, via het formulier dat gelinkt staat in de KillerCoda.

Soms heb je een probleem waar je met de gewone foutmeldingen of logging niet uitkomt. Applicaties die alleen maar zeggen “File not found”, maar niet zeggen welk pad ze proberen te openen bijvoorbeeld. In dat soort gevallen zou je naar een volledige, zware, debugger als gdb kunnen grijpen, maar je kunt ook eerst iets eenvoudigers proberen.