Soms zie jij, of een collega, een nieuwe techniek of toepassing die zo tof is dat je hem wel moet gebruiken. het maakt niet uit waarvoor, je gaat vanzelf een probleem bij je oplossing zoeken.

Één van de “hippe” design-patronen voor applicaties van de afgelopen paar jaar is de Microservice. Het uit elkaar trekken van je applicatie in meerdere, kleine, services, die via het netwerk en een afgesproken (simpele) API met elkaar praten. Hier horen dan ook principes bij als “loosely-coupled” die zeggen dat het falen van component A niet tot het falen van component B mag leiden (maar component B mag best zeggen dat iets nu niet kan).

Tegenwoordig is “Kubernetes” het standaard antwoord op de vraag “Hoe moeten we dit draaien?”. Wander is het hier niet mee eens. Hoe leuk hij Kubernetes ook vind, het zou niet per definitie het goede antwoord moeten zijn. Kubernetes voegt een laag aan beheer en complexiteit toe die in veel gevallen vermeden kan worden, of in ieder geval zwaar gereduceerd tot een meer Linux-native oplossing.