Alle posts van Wander

Wanneer je RHEL systemen wilt upgrade tussen major versies, bijvoorbeeld van RHEL9 naar RHEL10, dan is een schone installatie altijd de voorkeursmethode. Maar soms heb je systemen, of processen, waarbij dat niet kan. In die gevallen zul je een in-place upgrade moeten uitvoeren. Op RHEL-familie systemen kan dat met het leapp tooltje. Deze weet precies welke aanpassingen er gemaakt moeten worden aan een systeem om de upgrade succesvol uit te voeren.

In het verleden hebben we op dit kanaal al gekeken naar de verschillende soorten “Services” die je op Kubernetes kunt aanmaken, maar eentje zijn we toen overgeslagen: “ExternalName”. Met dit soort services kun je een Service op Kubernetes laten doorverwijzen (via DNS CNAME) naar een externe service.

Het is al een lange tijd mogelijk om uitgaand netwerk verkeer vanuit een namespace op OpenShift vanaf een ander IP adres te laten komen dan het andere cluster verkeer. Vroeger, met OpenShiftSDN, was dit puur op namespace basis, als het verkeer kwam vanaf een apart IP adres, of niet. IP adressen konden ook niet door meer dan één namespace gebruikt worden. Tegenwoordig, met OVN Kubernetes als SDN, kan dit een stuk fijnmaziger. Egress IPs kunnen geselecteerd worden door labels op zowel de namespace als de workload zelf, waardoor het mogelijk wordt om IP adressen te delen tussen namespaces, en zelf meerdere IP adressen te gebruiken voor verschillende workloads in een namespace.

Het klinkt in deze tijd van Observability misschien raar, maar soms is het gewenst om minder te monitoren. Wanneer je clusters groeien, en de CPU, geheugen, en opslag druk van je monitoring stack blijft groeien, kan het soms gewenst zijn om minder verschillende metrics te verzamelen om die druk lager te houden. In die gevallen kun je op een OpenShift cluster terugvallen op het minimal CollectionProfile.

Wanneer het gaat over TLS certificaten toevoegen aan Ingress objecten op OpenShift dan is er altijd een groot verschil geweest tussen OpenShift Routes en andere vormen van Ingress: Bij OpenShift Routes moesten de certificaten ge-embed in het Route objectr, terwijl je bij andere Ingress objecten naar een certificaat in een Secret kon wijzen. Deze situatie is, zoals zoveel OpenShift dingen, historisch gegroeid, maar met een goede reden: De OpenShift Engineers waren nogal huiverig voor het geven van algemene Secret lees-rechten aan de OpenShift Router. Met de release van OpenShift 4.19 is hier verandering ingekomen, je mag nu in een Route naar een Secret wijzen met je certificaat info. Wel moet je expliciet een Role en een Rolebinding aanmaken die de OpenShift Router expliciete leesrechten geeft op je Secret. Dit maakt het werken met tools als cert-manager en External Secrets Operator een stuk makkelijker, deze hebben nu geen extra tooling meer nodig om de opgehaalde of gegenereerde certificaten in de Route te embedden.

Soms zijn er tooltjes die een fractie van de functionaliteit hebben van een een grotere tool, maar juist daarom veel beter geschikt zijn voor bepaalde taken. Deze week bekijkt Wander met jullie één van dit soort tools: Gradia

Sinds kort is het mogelijk om de volledige Red Hat Knowledge Base en Documentation Portal self-hosted en airgapped te draaien vanuit een container. Dit maakt het mogelijk om ook in een volledig disconnected omgeving toegang te hebben tot je product documentatie, CVE en Errata databases, support artikelen, en meer. Om dit op te zetten heb je niet meer nodig dan een Red Hat account met een actieve Satellite subscriptie, een machine die wel internet heeft om de images op te halen, en een machine met minimaal 30GiB vrije diskruimte om de Red Hat Offline Knowledge Portal (RHOKP) op te draaien.

Deze week neemt Wander jullie mee terug in de tijd naar het begin van de jaren tachtig. En wat is er nou beter om te tijdreizen dan revisie beheer software? Specifieker, de grootvader van alle revisie beheer software: Revision Control System (RCS). Voor sommigen van jullie zal dit een herinnering zijn aan beter tijden, voor anderen een hoofdstuk van hun leven dat ze gesloten hebben en hopen nooit meer te hoeven openen. Voor de chronologisch minder bevoordeelde mensen is het misschien dat irritante commando dat je bestanden liet verdwijnen op RHEL4 en ouder als je per ongeluk ci typte in plaats van vi.

Vorige week is tijdens de Red hat Summit Red hat Enterprise Linux 10 (RHEL10) uitgebracht. Ook al zitten er wat leuke nieuwe dingen in deze versie, toch wordt Wander heerlijk blij van hoe saai de release is. Het is een evolutie, geen revolutie, voor het OS. Sommige van de “nieuwe” features waren ook al (gedeeltelijk) beschikbaar op RHEL9, zoals RHEL Image Mode, waarbij je (virtuele) machines uitrolt en update vanuit container images. Andere dingen draaien meer in de cloud bij Red Hat, zoals alle nieuwe Insights features. In deze video laat Wander jullie één van de echt nieuwe features zien in RHEL10: Commandline Assistant.